ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΥΤΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΣΤΟΥΣ Κ. ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΝΙΑΡΡΟ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΙΜΩΡΟΣ ΤΟΥ ΨΕΜΜΑΤΟΣ
Το Δημοτικό συμβούλιο της 30. 10.2015 αποτέλεσε μία ακόμα απόδειξη ότι η δημοκρατία, ο διάλογος είναι αγνοούμενες λέξεις. Ήταν ήττα της αυτοδιοίκησης.
Μετά από έξι μήνες ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου έθεσε ως θέμα στην ημερήσια διάταξη το ΑΙΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΗΜΟΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΥΤΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ. Στην συζήτηση του θέματος επεβλήθη μία πρωτότυπη διαδικασία. Πέρα από αυτό, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου είπε ότι αυτά που είχαν ρωτήσει οι δημότες είχαν απαντηθεί.
ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ. Απλώς ο κ. Νιάρρος, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, προσπάθησε να προστατεύσει τον Δήμαρχο. Νόμισε ότι έτσι έκανε τη δουλειά του. Οι πολίτες όμως έχουμε υποχρέωση να προστατέψουμε το λόγο, το διάλογο, να διερευνήσουμε και αναδείξουμε τους τρόπους προβολής απόψεων και ιδεών. Την δημοκρατία και την διαφάνεια. Πολίτες είναι αυτοί που μετέχουν με προτάσεις ενός καλύτερου μέλλοντος. Η δημοκρατία δεν εξαντλείται στις εκλογές.
Η χρήση των εκλογών ως άλλοθι ολοκλήρωσης της δημοκρατικής διαδικασίας είναι διαχρονικό χαρακτηριστικό του Ελληνικού πολιτικού συστήματος. Αφορά την κεντρική διοίκηση αλλά και την αυτοδιοίκηση. Το κεντρικό, αλλά και τα τοπικά πολιτικά αυτοδιοικητικά συστήματα αυτονομoύνται, έχουν διαρρήξει τους δεσμούς με την κοινωνία και τους πολίτες. Στην τοπική αυτοδιοίκηση αναπαράγεται , ανακυκλώνεται ένα προσωπικό χωρίς ιδέες, σχέδια, νοιώθει όμως περήφανο που κατέχει διακριτή θέση στην τοπική κοινωνική ιεραρχία. Τα αξιώματά τους λειτουργούν ως συμπληρωτικά της ανάγκης τους για κοινωνική αναγνώριση.
Η πολιτική ανεπάρκεια μεταβάλλεται σε έπαρση με προωθητική δύναμη την γοητεία, την αυτοπεποίθηση που παρέχει η ένταξη σε μία προνομιούχο ομάδα. Ξεχνούν πολλά και αποδέχονται για τον εαυτό τους όλα όσα απέρριπταν, όταν λειτουργούσαν ως μεμονωμένα άτομα ή όταν ήταν σε αντιπολιτευτικές θέσεις.
Για αυτό καθεαυτό το θέμα, που ζήτησαν να συζητηθεί οι τριάντα Ξυλοκαστρίτες-Ευρωστίνιοι, για το σκότος που επιβάλλεται σε όσα αφορούν την διαχείριση του ΧΥΤΑ θα μιλήσουμε σε επόμενο σημείωμα. Να υπενθυμίσω ωστόσο ότι ο ΧΥΤΑ κακοδιαχειρίζεται, λειτουργεί έξω από διαδικασίες των προδιαγραφών. Με επιπτώσεις στην υγεία και την τσέπη των δημοτών. Ανοίγουν το δρόμο να προστρέξουμε και εμείς στο μεγάλο εργοστάσιο που ετοιμάζει ο Τατούλης. Σήμερα παραμένουμε στις αιτίες, την προσπάθεια υποτίμησης, απαξίωσης πολιτών και της πρωτοβουλίας τους. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΗ ΗΘΙΚΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΚΥΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑΣ.
ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ, ΟΥΤΕ ΓΡΑΠΤΩΣ, -ΟΠΩΣ ΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΜΕ ΑΙΤΗΣΗ-ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. Στο δημοτικό συμβούλιο επικράτησε η λογική «να ξεπετάξουμε το θέμα». Για να παραφράσουμε λόγια άλλων σημαντικών, οι πολιτικά ασήμαντοι, όπως και οι ανεπαρκείς, αυτοί που δεν έχουν κάτι να πουν, φθονούν την πολιτική και πνευματική γενναιοδωρία, αδυνατούν να συντάξουν σχέδια, να ερμηνεύσουν το σήμερα να κάνουν συλλογισμούς για το κοινό συμφέρον έξω από την αυτοσυντήρησή τους.
Όχι μόνο δεν απάντησαν αλλά όπως διαβάσαμε σε στοιχεία που έδωσε δημοσίευμα του kavosnews.gr, έχει υποχρεωθεί με υπογραφές ο εργολάβος να κρατάει μυστικό ό,τι συμβαίνει στο ΧΥΤΑ.
Κλείνοντας, δύο λόγια για τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου κ. Νιάρρο: Προϋπόθεση διεύθυνσης ενός διαλόγου είναι να κατέχεις την παιδεία του διαλόγου. Και πριν, ή μαζί με αυτό να έχεις λόγο, να προβάλλεις επεξεργασμένες ιδέες. Τότε η τεχνική της διεύθυνσης μιας συζήτησης, η «διαδικασία» σου εξυπηρετεί την επικοινωνία, την ανάλυση, τη σύνθεση. Η διεύθυνση ενός διαλόγου έχει ως προαπαιτούμενο τη γνώση των περιεχομένων της συζήτησης, είναι παιδαγωγική. Ο πρόεδρος είναι παιδαγωγός, δεν είναι παιδονόμος: ο παιδονόμος είναι εργαλείο επιβολής της άποψης, της τάξης και ρυθμίσεων ενός ήδη προρρυθμισμένου μηχανισμού. Χρειάζεται να αντιληφθούν όλοι αυτοί του δημοτικού συμβουλίου, ότι ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΡΟΣ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ, ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.
Και για τον Δήμαρχο: και άλλη φορά του το είπα και δημόσια. Όταν μιλάει και ξεχνάει πότε άρχισε να μιλάει σημαίνει ότι δεν έχει να πει τίποτα. Είναι η ανασφάλεια αυτού που θέλει να δικαιολογηθεί. Και κάτι ακόμα. Στον Δήμο είμαστε λίγοι και γνωριζόμαστε. Στον τοπικό μικρόκοσμο δεν μπορούμε να κρυφθούμε. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΙΜΩΡΟΣ ΓΙΑ ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΗΜΑ
Δεν θα ξεχάσουμε τα ζητήματα περιεχομένων:
Την διαχείριση του ΧΥΤΑ, το προτεινόμενο τοπικό σχέδιο, που συζητήθηκε «λιγάκι» στο δημοτικό συμβούλιο και αναβλήθηκε, όταν το ζήτησε η ελάσσων μειοψηφία του κ. Ζάρρου, ενώ δεν έγινε δεκτή η αναβολή ,όταν τη ζήτησε η μείζων μειοψηφία του κ. Τσιώτου.
Και για τους πολίτες που το κείμενο-εισήγηση προς διαβούλευση είναι προς το παρόν κρυφό.
Θα χρειασθεί να πούμε και για την ανάληψη από το δήμαρχο στήριξης του συμβούλου του κ. Μπούκλη.
Οπότε, για όλα τα παραπάνω, και άλλα… θα έχουμε συνέχεια.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΛΑΔΟΥΧΟΣ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ 10 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2015
Μετά την χρηματιστικοεξαρτησιακή και φορντιστική εποχή περνάμε πλέον στη φάση απόδοσης στρατηγικής σημασίας στα τοπικά συστήματα και την δημιουργικότητα. Στην ανάπτυξη και παγκοσμιοποίηση των λαών, από τα κάτω και όχι στα από ψηλά και μακριά επιβαλλόμενα συστήματα οικονομίας και κατανάλωσης.
Η Ελλάδα είναι ηθικά, δημοκρατικά και αναπτυξιακά χρεοκοπημένη. Εργάσθηκε γι αυτό ένα ανεπαρκές και ιδιοτελές πολιτικό προσωπικό.
Το τέλος του μεταπολιτευτικού κύκλου έχει ως προϋπόθεση την επίγνωση από τον λαό του ποιοι τον κορόιδεψαν, ποιοι τον έκαναν συνένοχό τους, ποιοι τον εκμεταλλεύθηκαν, τι έφταιξε και ποιες είναι οι βασικές κατευθύνσεις για να βγούμε από την κρίση.
Στην αναζήτηση ερμηνείας, και πρότασης αναστροφής πορείας, οι Έλληνες αγανακτούν αλλά δεν μπορούν να συνθέσουν πειστικό λόγο που να συνδέει το καθημερινό με το στρατηγικό. Στην κατηγορία ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ στο τινακανουμε θα υπάρχει ένα νέο κείμενο που κάνοντας ανάλυση των παγκόσμιων συνθηκών, προσπαθεί να συνδέσει το τοπικό με το παγκόσμιο και να επιστρέψει η αντίληψη για την οικονομία στις ανθρωπολογικές της ρίζες. Είναι μία πρόταση για την Ελλάδα που μπορεί να την καταστήσει αναπτυξιακό παράδειγμα όχι μόνο σε τόνους υλικών, αλλά και με ανανεωμένη την προσφορά στα πολιτισμικά προϊόντα.
Η σελίδα τινακανουμε ασκεί κριτική έχοντας ήδη προσδιορίσει ένα βασικό σώμα ιδεών, ως προαπαιτούμενα της καλής πολιτικής. Προβάλλει ιδέες ενός ανορθωτικού εναλλακτικού προγράμματος για την χώρα. Συνισταμένες ενός παραγωγικού και πολιτισμικού προγράμματος. Αρθρωμένη σε τρία διώνυμα (άνθρωπος- απελευθέρωση, οικονομία- δημιουργία, τόπος- κοινότητα).
Η χώρα βρίσκεται σε καταδικασμένη ανεπίστροφη πορεία από την προκλητική ανεπάρκεια του κεντρικού αλλά και του αυτοδιοικητικού πολιτικού προσωπικού. Από τους απαίδευτους δημάρχους, έως το σημερινό χάλι της «αριστερής» απάτης. Ιδιοτέλεια και μεταπρατισμός. Από την άλλη, δεν έμαθαν ότι δεν αρκούν τα «όχι» και το ανακάτεμα της άδειας κατσαρόλας. Δεν έμαθαν ότι δεν θα υπάρξει διέξοδος με αντιμνημονιακά σλόγκαν. Δεν έμαθαν ότι απαιτούνται περιεχόμενα, πρακτικό μυαλό και ειλικρίνεια.
Το παλιό έχει πεθάνει. Το νέο θα γεννηθεί, όταν αναστηθούμε από τους τάφους των εγωισμών, αποδράσουμε στους ανοιχτούς ορίζοντες της σκέψης. Μαζί με την νεκρή πολιτική χάθηκαν οι πολιτικές κατηγορίες και τα χρώματα, κόκκινα, μπλε και οι πολυποίκιλοι συνδυασμοί τους, χάθηκε ο δημόσιος χώρος του λόγου και της ευθύνης. Ο Ελληνικός κόσμος όμως, ταυτίσθηκε με τον πλούσιο δημόσιο χώρο. Είχαν τότε φτωχά σπίτια και πλούσια μνημεία τέχνης. Σήμερα δεν αρκεί η άμυνα, ο αγώνας για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ αλλά και ο εμπλουτισμός του δημόσιου χώρου και λόγου, ως προϋπόθεση ανοικοδόμησης.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ: Το τινακανουμε θέλει να είναι μία εφημερίδα γνώμης. Με κριτική και προβολή επικαιρότητας, (ΠΟΙΟΣΚΑΤΙΠΟΥ), ιδέες- προτάσεις αλλαγών, (ΤΟ ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ), μία δεύτερη ενότητα Τοπικού και Περιφερειακού περιεχομένου με δύο κατηγορίες (ΣΗΜΑΤΑ ΑΡΙΣΤΟΝΑΥΤΩΝ) με θέματα τοπικής κυρίως επικαιρότητας και (ΜΕΤΑ ΤΟΠΟΥ ΓΝΩΣΕΩΣ) και μια κατηγορία προβολής αξιοπρόσεκτων κειμένων, προσώπων, έργων (ΜΕ ΠΡΟΣΗΜΟ ΕΥ)
Συνεργάτης στη σελίδα ο Ντίνος Παπαντωνίου.
Γρηγόρης Κλαδούχος
Η κουλτούρα του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αναγνωσθεί και αναλυθεί στο σύστημα αναπαραγωγής του, που είναι η επιστράτευση της διανόησης στο (ως) σύστημα επικοινωνίας. Ποιά είναι η «βάση ανεφοδιασμού» αυτού του μηχανισμού που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ; Ο λόγος, τα επιχειρήματα δικαίωσης, η πρόταση πρακτικής δραστηριότητάς του μπορούν συνεκτικά να ανιχνευτούν στα εσωτερικά έντυπα της κυριακάτικης Αυγής αλλά και στην ίδια την εφημερίδα.
Εκεί δίνονται οι αναλύσεις, οι εντολές, οι απαγορεύσεις. Εκεί εκδηλώνεται η εναγώνια προσπάθεια των διανοουμένων-κυρίως πανεπιστημιακής θεωρητικολογίας- να βοηθήσουν στην δικαιολόγηση, επανάκαμψη της κομματικής πίστης που τελευταία έχει τραυματιστεί.
Σε αυτά τα πολιτιστικά (ας πούμε) ένθετα, απουσιάζει η Ελλάδα, ο Ελληνισμός και οι κληρονομιές του, όπως και η πρόταση του μέλλοντός μας. Αφθονεί το «πολιτικό», οι ύπουλες, καμουφλαρισμένες αμφισβητήσεις κεκτημένων αξιών.
Κάθε Τρίτη θα σταχυολογούμε, προσεγγίζουμε τις γραφές των διανοουμένων του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από την Κυριακάτικη Αυγή.
ΣΤΗΝ ΝΔ ΠΡΩΤΑ ΒΓΑΖΟΥΝ ΑΡΧΗΓΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΥΖΗΤΟΥΝ (αν γίνεται κι αυτό) ΤΙ ΘΑ ΛΕΕΙ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ. ΙΔΕΕΣ, ΣΧΕΔΙΟ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ.
Ο σύλλογος, (συν+λέγω),είναι ο κοινός τόπος ανθρώπων που συγκεντρώνονται για να υπερασπιστούν τον λόγο, γιατί ο λόγος, είναι μια απελευθερωτική διαδικασία, είναι η παρακαταθήκη που μας έρχεται από την ιστορία, από την αγορά του δήμου.
Τα τελευταία χρόνια διαβάζω με πολύ μεγάλη προσοχή τα κείμενα όλων των παρατάξεων στις τράπεζες και ειλικρινά κάθε φορά νοιώθω την ίδια απογοήτευση.
Είναι απόλυτα φυσιολογικό τα συνδικάτα να παρεμβαίνουν για σημαντικά θέματα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.
Αν και στα πέτρινα χρόνια των μνημονίων ανατρέχοντας στις ιστοσελίδες τους θα διαπιστώσει κανείς κείμενα φτωχά σε περιεχόμενο, ιδέες και προτάσεις. (ενδεικτικά αναφέρω ότι στην ιστοσελίδα της ΟΤΟΕ από το 2010 εως2013 υπάρχουν όλα κι όλα τέσσερα κείμενα).
Η αλήθεια είναι ότι το κίνημα των εργαζομένων και στις τράπεζες, όπως δομήθηκε τα τελευταία χρόνια από τα κόμματα βγήκε ηττημένο. Οι κομματικοπειθαρχούντες στα συνδικάτα όταν εκλέγονται για τρείς, τέσσερις και πέντε ολυμπιάδες δεν μπορούν να εκφράσουν την νέα ηθική που έχει ανάγκη το κίνημα των εργαζομένων στις τράπεζες.
Οι αγώνες τα τελευταία χρόνια είναι αμυντικοί, ενώ υπήρχαν οι προϋποθέσεις μιας ουσιαστικής ηγεμονίας. Αν στη προηγούμενη περίοδο, οι στόχοι ήταν η κατοχύρωση και διεύρυνση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, η υπεράσπιση του ημερομίσθιου, των θέσεων εργασίας, σήμερα, που οι όποιες κατακτήσεις υποχωρούν και συρρικνώνονται με απλές ψηφοφορίες και εντολές, οι δράσεις μας πρέπει να αποκτήσουν ένα νέο περιεχόμενο, ιδεών, αξιών και αλληλεγγύης.
Η νέα περίοδος ας αρχίσει με πρωτοβουλίες μεγάλων οριζόντων σε εθνικό επίπεδο. το μήνυμα της νέας περιόδου που διανύουμε είναι το πέρασμα από την εποχή των ανθρώπων-συνθημάτων στη δημιουργία αυθεντικών συνδικαλιστικών κινημάτων .
Ένα πρώτο βήμα, με πρωτοβουλία όλων των συλλόγων στις τράπεζες, η διοργάνωση θεματικών συνεδρίων στη περιφέρεια(Πελοπόννησος, Θεσσαλία- Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, Κρήτη) για την οικονομία, τον έλεγχο των επενδύσεων, την έξοδο από την κρίση, την οικονομία της γης, σε συνεργασία με τα αντίστοιχα οικονομικά τμήματα των πανεπιστημίων, τα εργατικά κέντρα, τους νέους παραγωγούς και την τοπική αυτοδιοίκηση.
Ένα δεύτερο βήμα, η διοργάνωση ενός διεθνούς στην Αθήνα, στην πρωτεύουσα πόλη του παγκόσμιου πολιτισμού, με θέμα την ελληνική οικονομία και η συμβολή των τραπεζών στην ανάπτυξη. Πιστεύω ότι αυτή η διαδικασία θα μας βάλει ξανά να σκεφτούμε, να σχεδιάσουμε, να προτείνουμε.
Αυτές οι πρωτοβουλίες θα καταστήσουν το συνδικάτο στις τράπεζες υποκείμενο ενός παραγωγικού, μορφωτικού και ιδεολογικού προτύπου.
Παπαντωνίου Ντίνος
Στέλεχος Εθνικής Τράπεζας
Ανοιχτή συνέλευση την είπαν. Στο Κιάτο αρχές καλοκαιριού. Ομιλητής ο Αλέκος Καλύβης, μέλος της πολιτικής γραμματείας του Συριζα. Πήγαμε για να διαπιστώσουμε τον τρόπο σκέψης του πλησιέστερου προς το κόμμα εκλογικού του δυναμικού. Οι πολίτες, του κάτω επιπέδου της πολιτικής και οργανωτικής πυραμίδας έκαναν μία αυστηρή κριτική στα όρια της ρήξης. Είχαν όμως ένα αρχειακό λάθος: έκριναν με βάση το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Και τη συνέπεια ως προς αυτό. Το αρχειακό λάθος ξεκινάει από την απόδοση νοήματος στη λέξη πρόγραμμα. Το επόμενο λάθος είναι να αποδίδεις νόημα στη «ρήξη» που δεν αντιστοιχεί.
Η λέξη πρόγραμμα δεν μπορεί να εκφυλίζεται σε ζήτημα χρηματικής αναδιανομής. Το πρόγραμμα στην πολιτική είναι σώμα προτάσεων θεσμικών, αναπτυξιακών, δομικών αλλαγών. Το λεγόμενο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης αποδεικνύει ότι και ο Σύριζα έχει εγκλωβιστεί σε μία οικονομίστικη αντίληψη. Είναι οι ίδιοι που τα αιτήματα των πλατειών τα οποία πρωταρχικά έθεταν το ζήτημα της κάθαρσης από τη διαφθορά, τη διαπλοκή, την τιμωρία των ενόχων και των μιζοκομμάτων, τα μετέφεραν, τα υποβίβασαν σε οικονομική κριτική προς την ασκούμενη. Και μάλιστα από την τηλεόραση. Έκαναν δηλαδή συνδικαλισμό. Το πρόβλημα δεν είναι άσκηση διαφορετικής πολιτικής στην αναδιανομή. Η χώρα δεν έχει ανάγκη οικονομολόγων, αλλά πολιτικών. Με ιδέες μετασχηματισμών, με σχέδιο.
Να δούμε ένα παράδειγμα.
Την ίδια ημέρα η ΑΥΓΗ κυκλοφόρησε με τίτλο «Γ. Βαρουφάκης: το σχέδιο για την έξοδο της χώρας στις αγορές». Μεγάλη επιτυχία είναι να σχεδιάσουμε πώς θα μπορούμε να ξαναδανειζόμαστε. Η διαφορά θα είναι να δανειζόμαστε από τις αγορές. Είναι και αυτή μια οικονομική αντίληψη, μια θεωρία. Αυτά τα λέει ένας οικονομολόγος (και τα προβάλλει μία εφημερίδα) που έχει τόσο μεγάλες αντιληπτικές πολιτικές δυνατότητες, που έγινε και σύμβουλος του Γιώργου για να του γράφει και τους λόγους, αυτού του μεγαλύτερου πολιτικού εγκληματία της χώρας.
Δεύτερη λέξη που απαιτεί καθορισμό ισχυρού πολιτικού νοήματος είναι η «ρήξη». Ένα κόμμα κρατιστικό, έχει ανάγκη αυτό τον μηχανισμό. Όχι για να κυβερνήσει, να το αλλάξει, αλλά να το χρησιμοποιήσει για την δική του πολιτική κυριαρχία. Ενώ ρήξη σημαίνει ρήξη με την πολιτική, τις ιεραρχήσεις, τις συμπεριφορές που μας έφεραν ως εδώ. Ρήξη με ιδέες και ανθρώπους φορείς αυτών των ιδεών. Ρήξη με το παρελθόν και το παλιό. Όμως ο Συριζα έρχεται από τα παλιά, αν και η σημερινή του εκλογική εκτίναξη είναι προϊόν της κρίσης. Οι εσωτερικοί λογαριασμοί με το παρελθόν και τους ανθρώπους του σημαίνουν ρήξη. Και προϋπόθεση για κάθε εξωτερική διαπραγμάτευση.
Στο Κιάτο, χθες, παρακολουθήσαμε έναν οργανωτικό συνδικαλισμό. Ο ομιλητής, ως παλιός συνδικαλιστής είχε πείρα. Όπως οι κυνηγοί που γνωρίζουν τα περάσματα. Ήταν και της Αριστερής Πλατφόρμας. Ήταν του …φταίμε κι εμείς, «θα επιχειρήσουμε να τα κάνουμε…», …διαφορετικές οι συνθήκες, για το PSI ότι ήταν «βλακώδης…», δεν μπορούμε γιατί κι ο κόσμος δεν είναι… Τελικά δικαιολόγησε, απέφυγε, δεν γνωρίζω αν για τους Συριζίτες «το έσωσε».
Πιστοποιήθηκαν τρία πράγματα:
Α) Άγνοια της υπόθεσης (ας την πούμε κι έτσι) ότι πολιτική είναι ΚΑΙ το τι κάνουν οι άνθρωποι, εκτός από αυτούς που κατέχουν θέσεις εξουσίας,
Β) Θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ανθρώπους από την Αθήνα να μας μεταφέρουν την πληροφόρηση και τη «γραμμή», και
Γ) Ο Συριζα, συνεχίζει την πορεία από το σημείο που κουράστηκαν οι άλλοι. Ανανεώνει τη συναίνεση με μια νέα εικόνα.
Πιστοποιήθηκε ακόμα ότι απαιτείται ένα ιστορικό υπόβαθρο βάθους χρόνου, απόστασης από το πρόσφατο παράδειγμα, ιδέες στρατηγικού χρόνου, δηλαδή μορφωτική και πολιτική επάρκεια.
Γρηγόρης Κλαδούχος
Ξυλόκαστρο 2/6/2015
