ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ τινακανουμε

Ο πολιτικός λόγος είναι προτάσεις μετασχηματισμών.  Δεν είναι έρευνα, ούτε ενημέρωση αυτών που συμβαίνουν. Δεν επαρκούν οι αναλύσεις, όσο βαθυστόχαστες κι αν είναι αυτές.

            Μετά την χρηματιστικοεξαρτησιακή και φορντιστική εποχή περνάμε πλέον στη φάση απόδοσης στρατηγικής σημασίας στα τοπικά συστήματα και την δημιουργικότητα. Στην ανάπτυξη και παγκοσμιοποίηση των λαών, από τα κάτω και όχι στα από ψηλά και μακριά επιβαλλόμενα συστήματα οικονομίας και κατανάλωσης.

            Η Ελλάδα είναι  ηθικά, δημοκρατικά και αναπτυξιακά χρεοκοπημένη. Εργάσθηκε γι αυτό ένα ανεπαρκές και  ιδιοτελές πολιτικό προσωπικό.

  Το τέλος του μεταπολιτευτικού κύκλου έχει ως προϋπόθεση την επίγνωση από τον λαό του ποιοι τον κορόιδεψαν, ποιοι τον έκαναν συνένοχό τους, ποιοι τον εκμεταλλεύθηκαν, τι έφταιξε και ποιες είναι οι βασικές κατευθύνσεις για να βγούμε από την κρίση. 

 Στην αναζήτηση ερμηνείας, και πρότασης αναστροφής πορείας, οι Έλληνες αγανακτούν αλλά δεν μπορούν να συνθέσουν πειστικό λόγο που να συνδέει το καθημερινό με το στρατηγικό. Στην κατηγορία ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ στο τινακανουμε θα υπάρχει ένα νέο κείμενο που κάνοντας ανάλυση των παγκόσμιων συνθηκών, προσπαθεί να συνδέσει το τοπικό με το παγκόσμιο  και να επιστρέψει η αντίληψη για την οικονομία στις ανθρωπολογικές της ρίζες. Είναι μία πρόταση για την Ελλάδα που μπορεί να την καταστήσει αναπτυξιακό παράδειγμα όχι μόνο σε τόνους υλικών, αλλά και με ανανεωμένη την προσφορά στα πολιτισμικά προϊόντα.

        Η σελίδα τινακανουμε ασκεί κριτική έχοντας ήδη προσδιορίσει  ένα  βασικό σώμα ιδεών, ως προαπαιτούμενα της καλής πολιτικής. Προβάλλει ιδέες ενός ανορθωτικού εναλλακτικού προγράμματος για την χώρα. Συνισταμένες ενός παραγωγικού και πολιτισμικού προγράμματος. Αρθρωμένη σε τρία διώνυμα (άνθρωπος- απελευθέρωση, οικονομία- δημιουργία, τόπος- κοινότητα).

                Η  χώρα βρίσκεται σε καταδικασμένη ανεπίστροφη πορεία από την προκλητική  ανεπάρκεια του κεντρικού αλλά και του αυτοδιοικητικού πολιτικού προσωπικού. Από τους απαίδευτους δημάρχους, έως το σημερινό χάλι της «αριστερής» απάτης. Ιδιοτέλεια και μεταπρατισμός. Από την άλλη, δεν έμαθαν ότι δεν αρκούν τα «όχι» και το ανακάτεμα της άδειας κατσαρόλας. Δεν έμαθαν ότι δεν θα υπάρξει διέξοδος με αντιμνημονιακά σλόγκαν. Δεν έμαθαν ότι απαιτούνται περιεχόμενα, πρακτικό μυαλό και ειλικρίνεια.

             Το παλιό έχει πεθάνει. Το νέο θα γεννηθεί, όταν αναστηθούμε από τους τάφους των εγωισμών, αποδράσουμε στους ανοιχτούς ορίζοντες της σκέψης. Μαζί με την νεκρή πολιτική χάθηκαν οι πολιτικές κατηγορίες και τα χρώματα, κόκκινα, μπλε και οι  πολυποίκιλοι συνδυασμοί τους, χάθηκε ο δημόσιος χώρος του λόγου και της ευθύνης. Ο Ελληνικός κόσμος όμως, ταυτίσθηκε με τον πλούσιο δημόσιο χώρο. Είχαν τότε φτωχά σπίτια και πλούσια μνημεία τέχνης. Σήμερα δεν αρκεί η άμυνα, ο αγώνας για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ αλλά και ο εμπλουτισμός του δημόσιου χώρου και λόγου, ως προϋπόθεση ανοικοδόμησης.